بحث خداشناسی درباره موقعیت استثنایی زمین و فاصله آن از سیاهچاله ها

دانشمندان به تازگی سیاهچاله ای را در فاصله بسیار دور از ما کشف کرده اند که این سیاهچاله بیشترین میزان رشد را دارد،و نوری معادل کل نوری که از یک کهکشان ساطع میکند را از خود ساطع میکندنکته جالب این است که رشد این سیاهچاله متوفق نمیشود،و هنوز هم وجود دارد،رئیس مطالعات گفته است که این سیاهچاله اگر در مرکز کهکشان راه شیری بود هم اکنون حیات در زمین شکل میگرفت.
یکی از شگفتی های جهان هستی که باعث شده است حیات در زمین و احتمالا در بقیه کائنات وجود داشته باشد این است که اکثر سیاهچاله ها تا اندازه ای می توانند رشد بکنند،و از اندازه ای به بعد بعلت وجود خاصیتی بنام تبخیر کوانتمی که توسط دانشمند بزرگ استیون هاوکینگ به آن اشاره شده است سیاهچاله بعد از مدتی تبخیر میشود و از بین میرفت،حال اگر آفریدگار جهان این خاصیت را در قوانین فیزیکی جهان پایه ریزی نمیرکد اتفاق جالبی می افتاد و آن این بود که اکثر سیاهچاله های موجود در جهان و مرکز کهکشان ها بطور قابل ملاحظه ای رشد می کردند و اشتهای آنها باعث میشد همه چیز را ببلعند و بزرگ شوند و با بزرگ شدن با سرعت بیشتری رشد کنند و مواد و سیاره ها و ستارگان را با سرعت هرچه بیشتر هضم و به بیرون از جهان ما هدایت بکنند ولی به دلیل وجود خاصیت تبخیر کوانتمی اکثر سیاهچاله ها تا اندازه ای رشد می کنند در نتیجه سیاهچاله مرکزی کهکشان ما ما را نبلعیده است و در نتیجه ما هم اکنون وجود داریم.
حال تصور کنید جهان حاصل یک تصادف بود،تنها کافی بود در قوانین فیزیکی جهان چیزی بنام تبخیر کوانتمی وجود نداشت و یک سیاهچاله میتوانست تا بینهایت رشد کند،ما به وجود نمی آمدیم،اما چون جهان حاصل یک تصادف نیست و دارای آفریدگار است ما وجود داریم.

برچسبها: سیاهچاله ها, زمین نادر, کره زمین, موقعیت زمین, موقعیت زمین در فضا